كار ويژه ايدئولوژي در اين معنا سرپوش گذاشتن بر تضادها در فرايند زندگي واقعي است و اين كار از طريق عرضه راه حلهاي كاذب براي مسائل واقعي صورت مي‌‌پذيرد. اما ايدئولوژي اين كار را به صورتي آگاهانه انجام نمي‌دهد بلكه نحوة عملكرد آن ناخودآگاه است. در يك جمعبندي كلي كارهاي ويژه ايدئولوژي عبارتند از:

الف) نمايش رابطه خيالي يا غيرواقعي و برساخته شده، ميان فرد و شرايط وجود او؛ ايدئولوژي نمايانگر روابط واقعي حاكم بر زندگي افراد نيست بلكه نمايانگر رابطه خيالي افراد با شرايطي است كه در آن زندگي مي‌كند. (خود‌آگاهي كاذب)

ب) ايدئولوژي عمل يا رابطه‌اي مادي است كه افراد و گروهها انجام مي‌‌دهند و يا در آن زندگي مي‌كنند. ايدئولوژي صرفا وضع ذهني نيست بلكه مجموعه كردارهايي است كه افراد به عنوان سوژه‌هاي ساخته شده انجام مي‌‌دهند. (براي مثال رأي دادن، به شيوه خاصي نشستن، مصرف كردن و.‌.‌.‌)

ج) ايدئولوژي فرد را به سوژه تبديل مي‌كند. ايدئولوژي دمكراسي ِاز فرد شهروند مي‌‌سازد. ايدئولوژي استبداد از فرد، تابع درست مي‌كند و.‌.‌.‌ دراين تعبير ايدئولوژي، آموزش و فرهنگ، ابعاد گوناگون واقعيتي واحدند.